Waarom schrijf ik

Ik schrijf omdat ik wil schrijven
dat ik gelukkig ben.

Op een dag zal het zover zijn
en zal ik schrijven-
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden,
en met rode oren en rode wangen;
ik ben gelukkig.

Als ik daarna ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij
of zelfs reddeloos verloren,
kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:
gelukkig.

                                                 Toon Tellegen

Maart verroer je staart niet meer!

Ik kan het bijna niet geloven, maar het lijkt alsof het weer zich weer aan de seizoenen houdt. Morgen is het lente en inderdaad, de zon staat in volle glorie aan de hemel. Maar goed ook, want mijn handsokken zijn aan het eind van hun katoen. (had ik nou maar satijnen handschoenen gehad) 

En Jos, optimistisch als hij is, heeft zijn wintervacht al naar de stomerij gebracht en ligt in de dakgoot te zonnen.

Vitamine J

Alhoewel er een klein puntje van de wintersluier is opgetild, voelt mijn lichaam zich meer dan onder nul. Een buitenproportionele inname van alle producten die gesierd worden door het keurklavertje mocht niet baten, ik lig met een volle voorhoofdsholte onder de dekens. 

En de enige ben ik zeker niet: zelfs mijn vader die normaal alleen maar getroffen wordt door economische malaises doet zich te goed aan aspirines. Mijn moeder, huisarts van alles behalve het huis van haar eigen geest, is volgens mij al jaren niet op temperatuur maar het ontbreekt haar aan tijd. Ja, in onze 24-uurs maatschappij moeten zelfs epidemieen en virussen een afspraak maken. 

Het hoesten van mijn zusje doet me afvragen of de geluidsgolven die ik produceer net zo duidelijk doordragen in haar kamer. Is dit het geval dan is mijn privacyzone een gedeelde accommodatie en dat is geen plezante constatering. Bepaalde activiteiten zullen in overweging moeten worden genomen.

De enige die niet gebukt gaat onder de bacilleninvasie is Jan. Volgens eigen zegge is dat te danken aan de hectoliters cola die door zijn lichaam vloeien. Ondanks de goede argumenten die werden aangesleept in de discussie heb ik mijn twijfels over deze theorie. 



Er zijn, in te huidige trend passend, meer dan genoeg soorten ziekzijn. Een van de belngrijkste is natuurlijk het ouderwetse Levertraan-ziekzijn. Je lichaam is dan echt zwaar aan ziektekiemen onderhevig. Er valt niet veel meer te doen dan met hoofd en al onder de wol te kruipen, af en toe op sanitair avontuur gaand, en al snotterend en kuchend wachten tot je beter bent. Eigenlijk valt er geen plezier te beleven aan dit soort ziekzijn. Er is sprake van een uitzondering als je toevallig op een van de dagen dat je genoodzaakt bent je bed gezelschap te houden een presentatie moet houden waar je meer dan afkeer voor voelt. In dit geval worden bacillen met betrekkelijk open armen ontvangen, zolang ze meteen na de dag des oordeels weer uitchecken. Zo hoeven leuke activiteiten in het naderende weekend niet uit te wijken voor de kilometers tissues die je versnuit.



In mijn geval is er sprake van het  Voorkomen-is-beter-dan-genezen-ziekzijn. Bij deze variant  hangen er voordelen aan je bedkluistering. Je kan dat ene boek even uitlezen of tv kijken. Helaas is het wel duidelijk dat ziekzijn tegenwoordig een no-go is, want er is overdag geen enkel programma op tv wat bij kan dragen aan je levensvreugde. In de goeie ouwe ziektedagen lag je van s ochtends vroeg tot s avonds vroeg, ja laat naar bed gaan zat er toen nog niet in, voor de buis, te kijken naar het reilen en zeilen van de Cartoon Networkers. 

Tegenwoordig moet je het hebben van een vriend of vriendin met een uitgebreide dvd-collectie. Gelukkig heb ik het getroffen en zit ik tevreden tussen mijn stapels films en scrubs naar het scherm te turen. 



Liefs, 

Bond

 

Na een lange dag hoop ik eigenlijk altijd maar op één ding:
een fiets met maar één handvat.

Concentratieproblemen

 

Ontegenzeggelijke kenmerken van het zogeheten 'verantwoordelijkheidsontduiken':

-  Vlak voor aanvang van de verantwoordelijkheden besluit je dat je toch echt wat milieubwuster moet zijn. Dit besluit sta je bij door gelijk een milieubewuste handeling uit te voeren: die bijna-lege pindakaaspot moet nou toch echt de deur uit, natuurlijk moet deze eerst grondig worden ontdaan van enige pindakaasresiduen, om zo te voorkomen dat er etensresten in de glascontainer terecht komen. Ook lijkt het nodig de etiketten los te weken en die bij het oud papier de deponeren;

-  Opeens lijkt de stoflaag onder je bed meer dan aanwezig en bedenk je dat het misschien wel eens zou kunnen zijn dat potentiële gasten voor het vrijwel naderende weekend daar wel eens significant onder zouden kunnen lijden. Het opzuigen van de stof lijkt onvermijdelijk. Nu je toch bezig bent kun je net zo goed de rest van je kamer ontdoen van zijn woestijn-look;

-  Je kat kijkt al meer dan vijf minuten zielig en dan bedenk je dat je hem inderdaad behoorlijk verwaarloosd hebt de afgelopen 24 uur. Een uitgebreide aaisessie lijkt meer dan noodzakelijk;
 
-  Niemand hecht meer waarde aan orde dan jij en de contactlijst van je telefoon lijkt al jaren niet geupdate, hoog tijd dus dat je deze lijst aan een zware selectie onderwerpt. Ook het sorteren van je sokken en het instellen van de juiste radiofrequenties op je stereo kan niet langer worden uitgesteld;

-  Je gunt jezelf de tijd om even weg te dromen over je bijna-ontmoeting met Van der Sar, eerder die week tijdens de voetbalwedstrijd Nederland-Ecuador. Dit soort positieve momenten moet je in ruime mate herbeleven om je optimistische instelling in het dagelijks leven te kunnen handhaven;

-  Het oefenen van je 'ik-ben-heus-wel-aan-het-werk-poses' moet op regelmatige basis plaatsvinden en het is inderdaad tijd voor een van je oefensessies. Ook de zelfevaluatie naderhand is zeer belangrijk;

 -  Je weblog bijwerken onder werktijd

Doe-het-zelf-zomer

Mijn winterdepressie begint monsterlijke vormen aan te nemen en ook Jos lijkt onnatuurlijke verschijnselen te vertonen dus hebben we besloten onze eigen zomer te bakken

Benodigde ingrediënten:

- Een eetlepel zonnebrandcrème
- Gebruikt picknicklaken, bij voorkeur met gras- en
  wijnvlekken (kan ook met vers laken)
- Een handje strandzand
- Een paar sokken met bloemetjesmotief
- Fred & Ed chocopasta
- Drie schelpen (bij een vers picknicklaken 4 schelpen)
- Een ruim plukje zeer groen gras
- Een drinkpakje fruitdruifje
- Stoepkrijt
- Éen slipper

Variatietip: voeg vlak voor het serveren je favo zomerhit van vorig jaar toe (m.u.v. O-Zone - Dragostea din tei)